Alfa czy Ferrari?

Gdzie się nie pojawi, tam milkną rozmowy, a ciszę wypełniają westchnienia zachwytu i uwielbienia. Miękną nogi kobietom, mężczyznom zasycha w gardłach, a dłonie bezwiednie zaciskają się na portfelach. Czy mogę sobie pozwolić na odrobinę szaleństwa? - pytanie dźwięczy w głowie jak dzwon Zygmunta. Jeżeli zer na koncie starczy, to gorąco polecamy. Brera - ją trzeba posiąść!

Janusz Pajda

Włosi, Włosi i jeszcze raz Włosi! Nikt, tak jak oni, nie czuje bluesa w dziedzinie motoryzacyjnej mody. Prototyp Brery po raz pierwszy pokazano przed czterema laty podczas salonu samochodowego w Genewie. Entuzjazm, z jakim auto zostało przyjęte przez publiczność, był sygnałem, że warto pomyśleć o produkcji seryjnej. To niewyobrażalne, ale kazano nam czekać na narodziny tej piękności bardzo długo. Większość samochodów nie wytrzymałaby takiej próby czasu i trafiłaby do lamusa. Z Alfą jest jednak, jak z dobrym winem, które z wiekiem nabiera smaku i jakości. To oczywiście zasługa winiarza, który opiekuje się winnicą. Sukces "włoszki" jest dziełem geniuszu jednego człowieka - Giorgetta Giugiaro - na którego desce kreślarskiej urodziła się Brera. Słynny stylista po raz kolejny zatrzymał Słońce i ruszył Ziemię w motoryzacyjnym Układzie Słonecznym!

Q4 rozdziela obroty

Dlaczego Brera tak długo kazała na siebie czekać? Prototyp miał wyznaczyć drogę następcy modelu 156. Dopiero po narodzinach serii 159 otworzyła się droga dla konceptu. Z zewnątrz auto niewiele się różni od prototypu. Zrezygnowano z unoszonych do góry drzwi oraz z najmocniejszego, 400-konnego V8, pochodzącego z Maserati. Wszystko po to, żeby Alfa nie weszła na teren zarezerwowany dla Ferrari.
Brera jest oferowana z jednym z dwóch silników benzynowych z bezpośrednim wtryskiem paliwa JTS 2.2 (185 KM) i 3.2 V6 (260 KM) oraz 5-cylindrowym dieslem JTD 2.4 (200 KM). Jednostki te współpracują z 6-stopniowymi, ręcznymi lub automatycznymi, skrzyniami biegów. W najbliższym czasie ma pojawić się najmocniejszy w ofercie 300-konny silnik 3.2 V6 Turbo, produkowany podobnie jak 260-konna wersja jedynie z napędem Q4. Jak on działa? Sercem systemu jest środkowy mechanizm różnicowy, rozdzielający moment obrotowy pomiędzy osie przednią i tylną w zależności od stopnia przyczepności nawierzchni. W normalnych warunkach jazdy system Q4 przekazuje tylnej osi 57 proc. dostępnego momentu obrotowego. Efekt? W zakręcie możemy spodziewać się lekkiej nadsterowności, która jest jednak niezwykle łatwa do opanowania i bardzo przyjemna!
Na konstrukcję zawieszenia składają się podwójne wahacze z przodu oraz system wielowahaczowy z tyłu. Bezpośrednie przełożenie układu kierowniczego i niewiele ponad 2 obroty kierownicy dla skrajnych wychyleń kół zapewnią błyskawiczną reakcję samochodu. W układzie hamowania najmocniejsza Brera posiada 4 wentylowane tarcze, które zatrzymują ją dosłownie w miejscu. A jak już wyłączysz silnik i rozłożysz fotel, panoramiczny dach z laminowanego szkła pozwoli ci oglądać gwiazdy. Z piękną kobietą u boku jesteś facetem spełnionym! Taki właśnie jest prawdziwie włoski smak życia.

Perła w koronie

Brera jest oferowana w dwóch wersjach wyposażenia oraz w dziesięciu kolorach nadwozia. W podstawowej odmianie znalazły się m.in.: poduszki powietrzne (7), ABS, VDC (odpowiednik ESP), reflektory ksenonowe, 2-strefowa klimatyzacja, radioodtwarzacz CD, tempomat oraz komputer pokładowy, sterowany - podobnie jak radio i telefon - przyciskami na kierownicy. Klient może także wybrać 16-, 17- lub 18-calowe felgi wykonane z lekkich stopów.
W kabinie czujesz się jak w prawdziwym sportowym bolidzie. Kubełkowy fotel ciasno obejmuje boki, ale tchu w zakrętach ci nie zabraknie. Zegary zaprojektowano w stylu Alfy - to studnie, w które zajrzeć może jedynie kierowca. I dobrze, bo po co pasażer ma się denerwować wskazaniami prędkościomierza, który w Brerze wykonuje naprawdę ciężką robotę. Potężnym minusem wnętrza jest tylna ławka - tam nie da się usiedzieć nawet na krótkiej trasie. Wszystko dlatego, że przednie fotele - nawet w normalnym ustawieniu - dotykają tylnego siedziska. Żeby się zmieścić, pasażer musi siedzieć po turecku, a to zdecydowanie mija się z wszelkimi zasadami bezpieczeństwa. Naszym zdaniem konstruktorzy Alfy powinni w ogóle zrezygnować z tylnej ławki i zrobić z Brery auto o prawdziwie sportowym charakterze. Szybko jednak zapominamy o niedogodnościach drugiej klasy juz po przejechaniu pierwszych kilometrów za kierownicą tego cuda.
Lekko muskasz gaz w 260-konnym Q4, żeby usłyszeć rasowy tętent wydobywający się z dwóch podwójnych rur wydechowych. W fotel wgniata cię w 6 sekund, których Brera potrzebuje do osiągnięcia 100 km/h. Lewarek zmiany biegów zaskakuje precyzją prowadzenia i krótkim skokiem - zupełnie nie jak w Alfie. Biegów nie trzeba szukać - są tam, gdzie być powinny. Moc byłaby jednak niczym, gdyby nie można było zapanować nad samochodem. Nie przejmuj się - superprecyzyjny, bezpośredni układ kierowniczy pozwala idealnie wyczuć auto.
Reasumując: nie dziwi nas liczba nagród, jaką Brera otrzymała jeszcze przed wejściem na rynek. To perełka, jeden z najbardziej udanych samochodów ostatnich lat.

Dane techniczne