Hemisfera, cylindry i piekielna moc

5.7 litra pojemności, osiem cylindrów, 340 KM, a do tego 2 tony żywej masy. Takie zestawienie chyba nigdy nie przestanie hipnotyzować. Tym bardziej że nie są to tylko suche fakty po przejażdżce chryslerem 300C mokro będzie miał każdy!

Wyobraź sobie, że jesteś mrówką. Potem wyobraź sobie, że ciągniesz z mozołem po żwirowisku igiełkę sosny. Już? A teraz uważaj nagle jakiś niesforny malec podnosi ten kamyczek, na który właśnie się wgramoliłaś, i rzuca go w stronę mrowiska, chcąc dobrodusznie ułatwić ci transport towaru. Ściskając swój kamień wszystkimi nóżkami masz wrażenie, że właśnie osiągnęłaś pierwszą prędkość kosmiczną. Podobnie poczuje się każdy, kto w 300C wciśnie gwałtownie prawy pedał.

Mrówka na kamieniu miałaby wrażenie, że cały świat zmierza w kierunku jej mrowiska. Kierowca czuje coś podobnego! Kiedy taka masa osiąga setkę w niewiele ponad 6 sekund, po czym nie przestaje równie dynamicznie zmierzać w stronę 200 km/h, masz wrażenie, że z prawami fizyki jest coś nie tak! Dotyczy to również niektórych zegarów pokładowych, które jak po drugiej stronie lustra poruszają się w stronę przeciwną do ruchu wskazówek zegara. Wprost proporcjonalnie do wychylenia prędkościomierza przesuwa się bowiem wskaźnik paliwa w baku. I nieważne, że mieści on aż 71 litrów. Przy spalaniu przekraczającym 20 litrów na setkę i tak wystarcza go na niewiele ponad 300 km! Wprawdzie w silniku zastosowano system MDS (Multiple Displacement System), który przy spokojnej jeździe dezaktywuje cztery z ośmiu cylindrów. Podobno zmniejsza w ten sposób zużycie paliwa o 10 proc., gdy nie ma zapotrzebowania na pełną moc. Szczerze jednak przyznam, że nie zauważyłem. HEMI, którego nazwa pochodzi od hemisferycznych czyli półokrągłych komór spalania, polepszających sprawność motoru, wymyślony został w latach 50. Fakty? Na każdy cylinder przypadają tylko po dwa zawory, popychane przez 25-centymetrowe popychacze, od wałka rozrządu umieszczonego w kadłubie silnika. W silniku zastosowano też m.in. system wtrysku paliwa i elektroniczne sterowanie przepustnicą. Na jeden cylinder przypadają dwie świece zapłonowe.

Moc i moment obrotowy przenoszone są oczywiście w sposób klasyczny, czyli na tylną oś. Kto czuje się nie pewnie w takim zestawie, powinien wybrać wersję kombi, która posiada stały napęd na wszystkie koła (AWD). Rozkład siły to 38 proc. na przód i 62 proc. na tył. Odpychając się z czterech łap, kolos prowadzi się znacznie pewniej. Od sedana odróżnia go też potężny bagażnik (680 litrów) oraz relingi dachowe, na których można zamontować boks bagażowy. W ten sposób uzyskamy pojemność vana, suva, sava lub innego takiego, a wciąż podróżować będziemy klasyczną limuzyną. Polecamy, nie zapominając, że wrażenia mrówki z lotu cegłówką warte są każdych pieniędzy.
Niezależnie od nadwozia, dominującą cechą stylizacji 300C jest przednia krata chłodnicy wysoka i wyrazista pomiędzy linią maski i pasem nadwozia. Jest niejako hołdem wobec serii literowej samochodów Chrysler 300 późnych lat 50. Do ostatecznej stylizacji nadwozia i detali użyto po raz pierwszy pełnowymiarowego tunelu aerodynamicznego firmy DaimlerChrysler w Detroit. Wygładzono także aerodynamikę płyty podwozia, czego efektem jest osiągnięcie współczynnika oporu powietrza CD równego 0,343. Jak na tak kanciaste kształty, przypominające bunkier na kołach, jest to diabelnie dobry wynik.

Dzięki wydłużeniu maski silnika przy skróconej pokrywie bagażnika oraz podniesieniu linii okien, 300C nabrał bardzo nowoczesnego, radykalnego wyrazu. Znak szczególny to bardzo mała powierzchnia szyb bocznych, w efekcie czego czujesz się w tym aucie jak w czołgu. Krótkie zwisy nadwozia podkreślają duży rozstaw osi, a potężne, rozsunięte do granic możliwości koła nadają sylwetce jeszcze bardziej agresywny charakter. Struktura nadwozia wykonana jest ze stali o wysokiej wytrzymałości, zaś pokrywa silnika i bagażnika z aluminium. Równie imponujące co wygląd jest wyposażenie testowanego samochodu. Na pokładzie znalazły się m.in. przednie i boczne poduszki powietrzne oraz kurtyny, systemy: ABS, EVBP, BAS, ESP, TC, centralny zamek, fotochromatyczne lusterka zewnętrzne i wewnętrzne, 2-strefowa klimatyzacja automatyczna, system nagłośnienia Boston Acoustic (7 głośników, subwoofer, wzmacniacz 380 watów, zmieniarka na 6 płyt CD i MP3), automatyczna, 5-biegowa skrzynia adaptacyjna z systemem Autostick, reflektory ksenonowe, w pełni elektryczne sterowanie foteli z pamięcią ustawień dla kierowcy a nawet elektroniczne ustawianie pedałów też z pamięcią ustawień.
Od wrażeń dotyczących silnika nie sposób było nie zacząć i nie sposób na nich nie zakończyć. Bowiem jeśli ktoś myśli, że testowana jednostka jest najmocniejsza w ofercie Chryslera, to się grubo myli. Dla prawdziwych twardzieli firma przygotowała fascynujący motor SRT8. Jest to również legendarne HEMI, ale o pojemności 6.1 litra i mocy 430 KM! Maksymalny moment obrotowy wnosi niespełna 570 Nm! Tak wyposażone auto przyspiesza do setki w zaledwie 5 sekund i kosztuje bagatela jedyne 50 tys. zł więcej od wersji 5.7. Czy warto? Punkt widzenia jak zawsze zależy od punktu siedzenia!

Masy:
masa własna (kg): 1835
masa dopuszczalna całkowita (kg): 2180
maks. masa przyczepy hamowanej (kg): 1725
Średnie zużycie paliwa (l/100 km): 11.4

Cennik (zł):
3.5 V6/A4 - 169 900
3.0 V6 CRD/A5 - 179 900
5.7 V8 HEMI/A5 - 220 500
6.1 V8 HEMI SRT8/A5 autostick - 269 000